هارون بهیار

ای کاش روزی با خودش دریا مرا می‌برد
یا باد گاهی در دلِ صحرا مرا می‌برد

تصویر آن دیدار از ذهنم کجا رفته
ای کاش می‌شد با خودش آنجا مرا می‌برد

اصلا نمی‌دانی چه حالی داشتم در خواب
دیشب نگاهت داشت از دنیا مرا می‌برد

با سایه اش از من گذشت ای کاش از اینجا
چون سایه‌اش با خود همین حالا مرا می‌برد

ای کاش می‌شد چون خیالم پیش تو باشم
ای کاش با خود این هواپیما مرا می‌برد

فردا چه خواهم کرد، می‌شد با خبر باشم
امروز اگر یک لحظه تا فردا مرا می‌برد

دیشب خیالش آمد و گم گشتم از پیشم
اینبار با خود از خودم گویا مرا می‌برد

با اینکه پیش من نبودی لیک بودی! هااا!
یا یاد تو می‌آمد اینجا یا مرا می‌برد

من سایه بودم او غروب؛ از شانۀ دیوار
می‌خواستم پایین شوم بالا مرا می‌برد

گفتم به کوهی بار دوشش بودم از اول
گفتا! اگر می‌خواستی حتی مرا می‌برد

#هارون_بهیار