|
بینم که روزگار چه میآورد پدید
امید و انتظار چه میآورد پدید
گل کرده آرزو ز چمنزار زندگی
باشد که لالهزار چه میاورد پدید
پر گشته کوی و برزن از آوارههای نو
کاین رنگ افتخار چه میاورد پدید
خوشباورانه منتظر پیش رفتیم
کاین قول و اینقرار چه میاورد پدید
ایجاب عصر و گردش پرکار زندگی
از صبح و شام تاز چه میاورد پدید
محو نظاره ایم بر آن لعبت فرنگ
کز زلف تاپدار چه می آورد پدید
برکاروان حرف نمودیم اعتبار
تا نام و اعتبار چه میاورد پدید
در صحنهٔ حیات گرفتیم نقش کار
تا نقش ما ز کار چه میآورد پدید
کابل - باغ عمومی
۱۵ حوت ۱۳۴۲
|