کابل ناتهـ، Kabulnath



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Deutsch
هـــنـــدو  گذر
آرشيف صفحات اول
همدلان کابل ناتهـ

دريچهء تماس
دروازهء کابل

 

 

 

 

 

 

 

             غلام الدین ابراهیمی 

    

 
می‌کوبد

 

 


 چرا این درد به این سینه‌ِ من می‌کوبد؟
هجومِ داس و تبر باغ و چمن می‌کوبد؟


منم و درد و فغان و همه‌ی بی‌کسی ها
تیغِ حسرت به سرم تار و کفن می‌کوبد


گر مرا فارغ از این خانه و میخانه کنی
بر سرم! مردمی بی‌ گانه سخن می‌کوبد


من اگر جای تو را از دلِ خود خالی کنم
بر سرِ خسته‌ای من سنگِ وطن می‌کوبد


زندگی بر سرِ من باغ تخیل شده است
دفِ‌شادی به سرم دشت و دمن می‌کوبد


تن‌ِمن مانده و این کلبه‌ی بی‌تاب و توان
غمِ دنیا همگی روی بدن می‌کوبد


منم و حسرت دوری و همین غربتِ شوم
شهرِ بی‌ گانه! به من تیغِ پهَن می‌کوبد


غم و حسرت به خدا ترکِ مرا هیچ نکرد
هرچی غم بوده به این‌سینه من می‌کوبد


غلام الدین ابراهیمی

بالا

دروازهً کابل

الا

شمارهء مسلسل  ۴۵۶     سال بیستم     ثــــور     ۱۴۰۳         هجری  خورشیدی     شانزدهم مَی  ۲۰۲۴