مرحوم صوفی عبد الرحمن راننده موتر خانهٔ وزارت دربار که مدتی موتر امان الله خان را می‌راند می‌گوید:

با معاش ماهانه شصت روپیه کابلی در آن‌وقت می‌توانست خیلی خوب زندگی کند در حالیکه امروز بیش از پنجصد افغانی کرایه خانه می‌پردازد.

صوفی، که بیش از هشتادوپنج سال عمر دارد طی مصاحبه‌ای به خبر نگار کاروان گفت او، توسط رمضان شوهر خواهرش در موتر خانه وزارت دربار شامل کارشد و رانندگی را نیز در همانجا آموخت.

وی به جواب سوالی گفت در مو تر خانه اضافه از پانزده موتر و جود داشت و گاه‌گاهی اعلیحضرت امان الله خان را توسط يك موتر بيوك به جاهای مورد نظر می‌رسانید.

صوفی گفت در زمان اغتشاش داخلی وقتیکه اعلیحضرت امان الله خان به طرف قندهار حرکت کردند او موترش را می‌راند. حینیکه اعلیحضرت موصوف به قندهار مواصلت نمودند [صوفی] مجبور گردید به کابل برگردد و از آنجا به پشاور و کویته برود.
او تقریبا یکسال و هشت ماه در شهر کویته بود و بعد به وطن باز گشت و باز راننده موتر بيوك ارگ شاهی در زمان اعلیحضرت محمد نادر شاه شهید گردید.

اعلیحضرت شهید، موتر بيوك مذکور را به نقیب صاحب بخشیده و بعدا صوفی ٢١ سال را نزد نقیب صاحب بود که مرحومی در زمستان - در جلال آباد و در بهار در کابل می‌زیست.

صوفی عبدالرحمن دو پسرجوان دارد يك پسرش محمد عامر است که در کابل ننداری مامورفنی می‌باشد و پسر دیگرش محمد شریف فعلاً بیکار است.

صوفی از گرانی نرخ مواد ارتزاقی شکایت کرده گفت در زمان سلطنت اعلیحضرت امان الله خان يك‌سير روغن دنبه شش روپیه و روغن زرد هشت روپیه کابلی قیمت داشت. دکانداران به نسیه نیز معامله می‌کردند.

وی معتقد است که موهای دراز و لباس عجیب و غریب بچه ها برخلاف روحیه پدران شان می‌باشد باید جوانان به عوض موی، دست خود را به کار دراز کنند وقتیکه جوان بود با همسالانش پروگرام های تفریحی و ورزشی می‌ساختند مثلا به يخ مالك زدن می‌رفتند و توپ دنده می‌کردند.

از صوفی در قسمت مشکلات بی‌خانگی او سوال شد. وی گفت امروز این مشکل اساسی تقریبا برای همه شهریان کابل و جود دارد زیرا تعداد نفوس زیاد گردیده و کرایه خانه‌ها افزایش یافته است. صوفی می‌گوید يك حویلی امروز اضافه از دو هزار افغانی کرایه دارد در حالیکه چهل سال پیش با شصت افغانی معاش تمام مشكلات يك‌نفر حل می‌گردید.

صوفی عبدالرحمن توقع کرد که باید کرایه خانه‌ها ارزان شود و نرخ مواد ارتزاقی و محروقاتی در تمام گوشه‌های شهر کنترول گردد. زیرا عایدات مردم برای مصرف ماهانه آنها کفایت نمی‌کند.


کاروان شماره ۱۴۹ ۱۶ حمل ۱۳۵۲