بیرنگ کوهدامنی

غروب تنگ
درین غروب تنگ
درین شب سیاه
بگذار یک قدم
برسوی آفتاب
بردار تیغ صبح
بشگاف تن شب
با عزم استوار
بشکن سکوت تلخ
برخوان سرود فتح
تا این چمن شود
لبریز از بهار
لبریز از بهار